توفان دین یکی از شدیدترین توفانهای اقیانوس اطلس است که پس از در نوردیدن سواحل جامائیکا و آمریکای شمالی اکنون به سواحل مکزیک رسیده است. شدت این توفان در درجه ۵ قرار می گیرد که شدیدترین نوع آن محسوب می شود. سرعت توفان عظیم دین به ۲۶۵ کیلومتر در ساعت رسیده است.

مسیر توفان دین

>>>بقیه عکسها در ادامه مطلب

بار ديگر خبري تلخ از تخریب محيط زيست ايران. اين بار در پارك ملي كوير
پس از آسيب، تخريب و آلودگي مناطقي چون سرخه حصار، خجیر، لار، گلستان، بختگان، جزيره اشك، سواحل خليج فارس، جنگلهاي كردستان و كرمانشاه و ... اين بار قرعه توسط وزارت نفت به نام پارك ملي كوير كه يك از ذخاير زيستكره نيز به شمار مي رود، افتاد.
خبري كه امروز خبرگزاري ايسنا آن را منتشر كرد: عمليات اكتشاف نفت و ذخيره گاز در حساسترين زون منطقه.

پارك ملي كوير از مهمترين مناطق چهارگانه سازمان حفاظت  محيط زيست به شمار مي رود. اين منطقه داراي تنوع زيستي و اكولوژيكي بسيار خوبي است. تنوع گونه هاي جانوري شامل انواع پستانداران، پرندگان، خزندگان و گونه هاي گياهي گوناگون به نوعي است كه تاكنون 200 گونه جانوري، 359 گونه گياهي كه 20 گونه آن اندميك هستند در منطقه شناسايي شده‌اند. همچنين اين پارك نمونه‌اي كامل از زيستگاههاي بياباني محسوب شده و كليه تشكيلات پستي و بلندي مركزي ايران را در خود جاي داده است.
حال وزارت نفت كه ردپاي آن در بسياري از آلودگيهاي زيست محيطي كشور به چشم مي خورد قصد اكتشاف نفت در حساسترين زون اين پارك را دارد. به گفته كارشناسان مكانهاي اصلي اين عملياتها معمولاً در زيستگاههاي حساس پارك ملي كوير واقع است كه در صورت انجام اين فعاليتها که شامل انفجار و دیگر اقدامات می باشد، عملاً اكوسيستم اين پارك به هم مي‌خورد. همچنين پروژه تزريق 4 ميليارد مترمكعب گاز در زير پارك ملي كوير موجب خروج حجم وسيعي از آب نمك شده و ورود اين آب به پارك ملي كوير موجب ايجاد «كوير نمك» ديگري در منطقه (مثل اينكه قيمت نمك در بازارهاي جهاني بالا رفته كه مسئولين اينطور به فكر ايجاد نمكزار هستند) و وارد آمدن خسارات زيست‌محيطي فراواني خواهد شد.

جالب اينجاست كه هيچكدام از دو پروژه فوق داراي تأييديه ارزيابي زيست محيطي نمي باشند و اين موضوع در منطقه اي كه يك از مهمترين زيستگاههاي گونه نادر يوزپلنگ آسيايي است، يعني فاجعه اي ديگر براي محيط زيست ايران. اين يعني نابودي يكي ديگر از زيستگاههاي حيات وحش.

هوا دلگير، درها بسته، سرها در گريبان، دستها پنهان.
نفس‌ها ابر، دلها خسته و غمگين،
درختان اسكلت‌هاي بلور آجين،
زمين دلمرده، سقف آسمان كوتاه
غبار آلوده مهر و ماه،
زمستان است .....

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خبرهایی در این زمینه :

پارك ملي كوير در آستانه انحلال (همشهری)

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران ...

زمانی سهراب سپهری در بخشی از اشعار زیبایش به این نکته اشاره کرد که :

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد ...

و چه تمثیل زیبایی. ولی افسوس امروز این تعبیر در بختگان به کلی تغییر کرده و بیشتر این شعر فروغ در آن جریان دارد که :

پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنیست...

به چه گناهی این پرندگان زیبا فدای خودخواهی ما انسانها شده اند. آنها قربانیان توسعه لجام گسیخته و بدون برنامه ما هستند. توسعه ای ناپایدار و پیشرفتی که بیشتر به پسرفت می ماند. فلامینگوهای زیبا فدای سدسازی صرفاْ تقلیدی ما شده اند. راستی به کجا می رویم؟ امیدوارم خداوندگار بخشنده تمام گناهان ما را مورد عفو خویش قرار دهد...

>>>>بختگان را دریابیم...<<<<

--------------------------------------------------------------

چندی است که نمی دانم چرا وقتی می خواهم مطلبی جدید در وبلاگم بگذارم، حسی غریب به من دست می دهد. یک نوع حس ناامیدی. دلیلش برایم مبهم است ولی فکر می کنم از وقایع اخیری که در محیط زیست ایران اتفاق افتاده، نشأت می گیرد. از وقتی وبلاگنویسی سبز را انتخاب کردم هر گاه سری به وبلاگهای زیست محیطی زدم، روزنامه ها را مطالعه کردم، با کارشناسان دلسوز در این زمینه گفتگو کردم خبر از تخریب بود و آسیب. فکر نمی کنم پس از انقلاب هیچگاه به این اندازه تخریب محیط زیست و طبیعت ناب ایران وجود داشته که اکنون و در طول این چند ماهه اخیر.

دوستان ارجمند، باید کاری کرد. آیندگان در مورد عملکرد ما چه قضاوتی خواهند کرد؟ آیا دیگر چیزی برای آنها باقی خواهیم گذاشت تا آن بنده های خدا هم نصیبی از طبیعت ببرند؟!!! چرا توسعه پایدار که چندی است در هر جا و هر مجلسی از آن نام برده می شود در حد یک شعار کلیشه ای باقی مانده است؟؟؟ آیا دیگر وقت آن فرا نرسیده که به آن جامه عمل پوشاند؟ و آیا......؟؟؟؟؟؟

در این مدت بسیار اندیشه کردم تا شاید راهی پیدا کنم ولی راهی نبود جز ادامه فعالیت آن هم با سعی و تلاش بیشتر. امید است همه دوستان بلاگر (سبز) دست در دست هم داده و روزهای خاکستری محیط زیست ایران را چون گذشته به روزهای سبز و با نشاط مبدل کنند.

امروز وقتي برنامه اي تلويزيوني را در مورد هندوستان تماشا مي كردم واقعاً متأسف شدم، اين بار نه براي برنامه هاي تلويزيون بلكه براي كشورم ايران.
در اين برنامه تصاويري از يك شهر هند به نام آگرا را نشان مي داد كه بناي معروف تاج محل (كه به عنوان يكي از عجايب هفتگانه جديد شناخته شده) در آن قرار داشت. چيزي كه نظر مرا بسيار به خود جلب كرد آن بود كه تنها وسيله رفتن به اين بناي تاريخي و زيبا اتوبوسهايي بود كه با نيروي برق كار مي كرد و تردد هر گونه وسيله ديگري در آن ممنوع بود.  دليل اين كار آلايندگي زيست محيطي بقيه خودروها و در نتيجه امكان بارش بارانهاي اسيدي در منطقه است كه مي تواند به سنگهاي مرمرين بناي تاج محل كه توسط معماري ايراني ساخته شده آسيب بزند.

من از بيگانگان هرگز ننالم
كه با من هر چه كرد آن آشنا كرد
گر از سلطان طمع كردم خطا بود
ور از دلبر وفا جستم جفا كرد

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

پیوست (اخبار) :

× ابرهای قهوه ای آسیا عامل افزایش دمای کره زمین

×× نشانه تغيير اقليم كشور

اتحادیه صنايع پلاستيك چين تخمين زد كه در سال 2007 حدود 10 ميليون تن ضايعات پلاستيكي به چرخه بازيافت اين كشور وارد شود كه اين رقم در سال 2006 ، ۸/۵ ميليون تن بوده است.
بازيافت غيرعلمي پلاستيك يكي از عوامل اصلي آلودگي شديد محيط زيست چين است. مطالعه جديدي كه توسط سازمان اكو انجام شده، نشان مي دهد كه آلودگي شديد محيط زيست در چين باعث شده زيانهاي قابل توجهي به سلامتي انسانها وارد آيد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منبع : سایت nationalgeographic

حال >>>

ـ کاش مطالعاتی اینچنینی در کشور ما نیز توسط مراجع ذیربط انجام می شد یا حداقل صنایع دست به چنین کارهای جدیدی می زدند.

ـ ـ رشد لجام گسیخته استفاده از مواد پلاستیکی و نبود کارخانجات بازیافت مناسب، محیط زیست کشور ما را با تهدید جدی مواجه ساخته است. برای درک این موضوع فقط کافیست در یک سوپر مارکت به تنوع مارک انواع نوشیدنیها با بطری های پلاستیکی و  مصرف آنها در میان خانواده های ایرانی توجه کنید. البته این تمام قضیه نیست بلکه جزء خیلی ناچیزی از هزاران فرآورده پلاستیکی است که روزانه در کشور تولید می شوند.

ـ ـ ـ در جهت رفع این مشکل، فرهنگ سازی در زمینه استفاده درست از این مواد و نیز جمع آوری و دفع صحیح آنها (فرهنگ بازیافت) می تواند راهگشا باشد.